Μοντεσσόρι, γιατί όχι;

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του Δικτυου κριτικής στην εκπαίδευση:

Δίκτυο κριτικής στην εκπαίδευση

Μεταφράζουμε μέρος άρθρου ενός πατέρα (πρωτότυπος τίτλος: Montessori, why not?) που επέλεξε ένα μοντεσσοριανό σχολείο για το γιο του. Στο άρθρο του περιγράφει τις εμπειρίες του ως γονέα, ενώ επιχειρεί να προχωρήσει βαθύτερα αποδεικνύοντας πως η μοντεσσοριανή εκπαίδευση αποτελεί ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο εκπαιδευτικό σύστημα.

Επέλεξα ένα μοντεσσοριανό σχολείο για τον γιο μου στα τυφλά. Εκείνη την εποχή η γνώση μου για τη μέθοδο ήταν μηδενική εκτός από αυτά που είχα ακούσει για μικρές καρέκλες και χρωματιστές χάντρες. Αλλά το να βλέπω τον γιο μου χαρούμενο κάθε μέρα με ενθάρρυνε να μελετήσω και να εμβαθύνω στις ιδέες της Μοντεσσόρι. Αυτό που ανακάλυψα με εξέπληξε ως πατέρα και ως επιστήμονα. Ως πατέρας κατάλαβα πως τα παιδιά γίνονται σεβαστά και προετοιμάζονται για το μέλλον. Ως επιστήμονας, βρήκα σταθερά επιστημονικά θεμέλια για κάθε πρόταση της Μαρία Μοντεσσόρι.

Και τώρα, που ο γιος μου ολοκλήρωσε την μοντεσσοριανή εμπειρία του, έχω πολλά παραδείγματα από αυτά τα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.852 επιπλέον λέξεις

Featured Image -- 142

«Σχολεία ανοιχτά στην κοινότητα»

Παιδαγωγική Ομάδα "Το σκασιαρχείο"

anoixti_poli_Maios2015

Με μεγάλη επιτυχία και ενδιαφέρον από εκπαιδευτικούς και γονείς πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της ομάδας παιδείας της «Ανοιχτής Πόλης» τη Δευτέρα 18/5 με θέμα «Σχολεία ανοιχτά στην κοινότητα».

Στην εκδήλωση συμμετείχε, εκπροσωπώντας την ομάδα «Σκασιαρχείο» ο Χαράλαμπος Μπαλτάς.

Ρεπορτάζ από τη εκδήλωση στον δικτυακό τόπο της «Ανοιχτής Πόλης»

Η παρέμβαση του Χαράλαμπου Μπαλτά:

Το σχολείο της κοινότητας

Το σχολείο της κοινότητας έχει τις αναφορές του στον Κοινοτισμό, στην Αγωγή Υγείας, στην Θεσμική Παιδαγωγική, στην αρχιτεκτονική, στο τυπογραφείο, στην αποσχολειοποίηση και στις υποστηρικτικές δομές της πολιτειότητας. Επιστρέφει η νεωτερική κίνηση στο σχολείο, η κυκλοφορία των παιδιών. Αυτό που τίθεται για ένα γρήγορο μετασχηματισμό των σχολείων, μια συμβολή της παιδαγωγικής στον κοινωνικό μετασχηματισμό, είναι εν τέλει μια σχέση της αρχιτεκτονικής με την παιδαγωγική κια την κίνηση. Το σχολείο της κοινότητας δεν είναι μόνο ένα κτίριο αλλά μια “νήσος” με ελεύθερους και δομημένους χώρους που απαντούν στο τρίπτυχο τάξη – αυλή – κοινότητα. Τα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 333 επιπλέον λέξεις

Τα κριτήρια για ένα μοντεσσοριανό σχολείο:

Ανθρώπινο δυναμικό με αγάπη και σεβασμό στην παιδική ηλικία και την οικογένεια.
Τουλάχιστον ένας εκπαιδευμένος δάσκαλος με πτυχίο ανά τάξη με καλή γνώση της χρήσης και της χρησιμότητας του εποπτικού υλικού και των αναπτυξιακών χαρ/κων της ηλικίας.
Μεικτές ηλικίες ( 18μ έως 2 μιση ετών και 2μιση με 6 ετών).
Σεβασμός στο κάθε παιδί και στην οικογένεια αυτού.
Αποδοχή του παιδιού ακριβώς όπως εισέρχεται στο σχολείο χωρίς προϋποθέσεις (αναπτυξιακές και μη).
Εκπαίδευση γονέων.
Διασφάλιση του τρίωρου ελεύθερης επιλογής.
Περιβάλλον οργανωμένο στο ύψος του παιδιού με ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό. Ύπαρξη του μοντεσσόριανου υλικού στην πρόσβαση των παιδιών.
Τάξεις με φυσικό φως.
Ύπαρξη έξωτερικού χώρου με χώμα φυτά και δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε αυτόν από τα παιδιά.
Ασφάλεια για να παρέχονται οι παραπάνω ελευθερίες.
Με αυτά τα κριτήρια και το γονεϊκό ένστικτο μπορείτε να κάνετε την καλύτερη επιλογή.

Το κείμενο είναι της Ντίνας Νομικού και αναρτήθηκε πρώτη φορά στο γκρουπ «Μοντεσοριανή κοινότητα» του facebook

Ποιος σκοτώνει την παιδικότητα;

Anna ' s Pappa blog

Άννα Παππά
δασκάλα, συγγραφέας

Graphic1Το σχολείο, όπως λειτουργεί στην πράξη, είναι μία από τις σημαντικές αιτίες που χάνει το  παιδί τη δύναμη με τη οποία γεννιέται. Ένας ουδέτερος παρατηρητής θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι αυτός είναι ο κυρίαρχος ρόλος του σχολείου. Να αφαιρεί δηλαδή όλα τα συστατικά της  παιδικότητας, που είναι η ζωντάνια, ο αυθορμητισμός, η ανεξαρτησία και η δυνατότητα επιλογής με κριτήρια προσωπικά.
Οι αληθινά δημιουργικοί άνθρωποι, οι πρωτοπόροι επιστήμονες, οι καλλιτέχνες, ακόμη και οι επιχειρηματίες  κατάφεραν ό,τι κατάφεραν γιατί διατήρησαν εφʼόρου ζωής μια παιγνιώδη διάθεση που είναι η μητέρα του ενθουσιασμού, της περιέργειας, της αναζήτησης, της ανεξαρτησίας και της δημιουργικότητας.
Οι γονείς, μετά το σχολείο, είναι η επόμενη σημαντική αιτία απώλειας της παιδικότητας και της δημιουργικότητας. Μοιάζει οξύμωρο αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό. Οι περισσότεροι γονείς βλάπτουν τα παιδιά τους! Επιμένουν να περάσουν στα παιδιά τους όσα εκείνοι έμαθαν στο σχολείο τους  πριν  από τριάντα και  πλέον…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 492 επιπλέον λέξεις

Βίντεο

Ημερίδα με τη Μαρία Ζαφρανά

Ενα βιντεο με αποσπασματα απο την παρουσιαση που έκανε η κα Μαρία Ζαφρανά στον μοντεσσοριανό πολυχώρο EDOMON.

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ
Η Εισηγήτρια Μαρία Ζαφρανά ,Ομότιμη Καθηγήτρια Ψυχολογίας της Παιδαγωγικής Σχολής του Α.Π.Θ. και η συνεργάτιδα της Μαυρίδου Μαριάννα Μοντεσσοριανή παιδαγωγός παρουσιάζουν θεωρητικά όσο και βιωματικά τον τρόπο χρήσης του Μοντεσσοριανού εκπαιδευτικού υλικού, στην εκπαιδευτική διαδικασία της Προσχολικής Αγωγής. Παράλληλα παρουσιαζεται η χρήση του Μοντεσσοριανού υλικού των μαθηματικών.

«Η Φιλοσοφία του Προγράμματός μας

Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα προσχολικά χρόνια, από τη γέννηση μέχρι τα έξι, είναι η «χρυσή εποχή» του ανθρώπου. Είναι η εποχή κατά την οποία ο εγκέφαλος «καλωδιώνεται νευρωνικά», ήτοι τα νευρικά κύτταρα «συνδέονται» το ένα με το άλλο δημιουργώντας ένα δίκτυο, με αποτέλεσμα το μικρό παιδί να προικίζεται με εκπληκτικές ικανότητες μάθησης.

O στόχος, λοιπόν, της πρωτοποριακής αυτής Σχολής δεν είναι, απλά, η φύλαξη του παιδιού αλλά η ανάπτυξη του παραπάνω δυναμικού και η αξιοποίηση των «περιόδων ειδικής ευαισθησίας» ή, όπως αλλιώς λέγονται, των «παραθύρων ευκαιρίας» του εγκεφάλου.

Τα «παράθυρα ευκαιρίας» είναι χρονικές περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίων ο εγκέφαλος είναι βιολογικά προγραμματισμένος για την ανάδυση μιας ικανότητας. Είναι δηλαδή η εποχή κατά την οποία ο εγκέφαλος οργανώνει «νευρωνικά κυκλώματα» που εξυπηρετούν επί μέρους λειτουργίες, όπως π.χ. η λογική-μαθηματική σκέψη ή οι γλωσσικές ικανότητες.

Η εκάστοτε ειδική ευαισθησία κατευθύνει την ανάπτυξη του παιδιού για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα και έπειτα εξαφανίζεται. Αυτό που συμβαίνει δηλαδή στο παιδί είναι κάτι ανάλογο με το θαυμαστό φαινόμενο που παρατηρούμε π.χ. στα έντομα, που με τη βοήθεια ορισμένων φώτων και οσμών, βρίσκουν ό,τι τους χρειάζεται στις κατάλληλες στιγμές της ανάπτυξής τους.

Με άλλα λόγια, το παιδί έχει έντονη εσωτερική παρόρμηση να αναπτύξει μια επί μέρους ικανότητα και επιζητά με πάθος ανάλογα ερεθίσματα και εμπειρίες

Σήμερα γνωρίζουμε, από νευρολογικές μελέτες, μερικά από τα «παράθυρα ευκαιρίας», το πότε δηλαδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί τις νευρωνικές υποδομές για τις ικανότητες αυτές….»

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ

ΗΜΕΡΙΔΑ

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ
Η Εισηγήτρια Μαρία Ζαφρανά ,Ομότιμη Καθηγήτρια Ψυχολογίας της Παιδαγωγικής Σχολής του Α.Π.Θ. και η συνεργάτιδα της Μαυρίδου Μαριάννα Μοντεσσοριανή παιδαγωγός θα παρουσιάσουν θεωρητικά όσο και βιωματικά τον τρόπο χρήσης του Μοντεσσοριανού εκπαιδευτικού υλικού, στην εκπαιδευτική διαδικασία της Προσχολικής Αγωγής. Παράλληλα θα επισημανθεί η χρήση του Μοντεσσοριανού υλικού της Γλώσσας για το Δημοτικό.
Ημερομηνία: 25 Ιανουαρίου 2014
Διάρκεια: 9.30 π.μ -4.30 μ.μ.
Χώρος:Μοντεσσοριανή Σχολή Ζαφρανά, Αδαμαντίου Κοραή 49 και Ιερέως Καζίκα γωνία,Καλαμαριά.
Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνήστε στο 6932151319 ή στο 2310-436300
E-mail:mariannamavridou@gmail.com