Μοντεσσόρι, γιατί όχι;

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του Δικτυου κριτικής στην εκπαίδευση:

Δίκτυο κριτικής στην εκπαίδευση

Μεταφράζουμε μέρος άρθρου ενός πατέρα (πρωτότυπος τίτλος: Montessori, why not?) που επέλεξε ένα μοντεσσοριανό σχολείο για το γιο του. Στο άρθρο του περιγράφει τις εμπειρίες του ως γονέα, ενώ επιχειρεί να προχωρήσει βαθύτερα αποδεικνύοντας πως η μοντεσσοριανή εκπαίδευση αποτελεί ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο εκπαιδευτικό σύστημα.

Επέλεξα ένα μοντεσσοριανό σχολείο για τον γιο μου στα τυφλά. Εκείνη την εποχή η γνώση μου για τη μέθοδο ήταν μηδενική εκτός από αυτά που είχα ακούσει για μικρές καρέκλες και χρωματιστές χάντρες. Αλλά το να βλέπω τον γιο μου χαρούμενο κάθε μέρα με ενθάρρυνε να μελετήσω και να εμβαθύνω στις ιδέες της Μοντεσσόρι. Αυτό που ανακάλυψα με εξέπληξε ως πατέρα και ως επιστήμονα. Ως πατέρας κατάλαβα πως τα παιδιά γίνονται σεβαστά και προετοιμάζονται για το μέλλον. Ως επιστήμονας, βρήκα σταθερά επιστημονικά θεμέλια για κάθε πρόταση της Μαρία Μοντεσσόρι.

Και τώρα, που ο γιος μου ολοκλήρωσε την μοντεσσοριανή εμπειρία του, έχω πολλά παραδείγματα από αυτά τα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.852 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Βίντεο

Ημερίδα με τη Μαρία Ζαφρανά

Ενα βιντεο με αποσπασματα απο την παρουσιαση που έκανε η κα Μαρία Ζαφρανά στον μοντεσσοριανό πολυχώρο EDOMON.

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ
Η Εισηγήτρια Μαρία Ζαφρανά ,Ομότιμη Καθηγήτρια Ψυχολογίας της Παιδαγωγικής Σχολής του Α.Π.Θ. και η συνεργάτιδα της Μαυρίδου Μαριάννα Μοντεσσοριανή παιδαγωγός παρουσιάζουν θεωρητικά όσο και βιωματικά τον τρόπο χρήσης του Μοντεσσοριανού εκπαιδευτικού υλικού, στην εκπαιδευτική διαδικασία της Προσχολικής Αγωγής. Παράλληλα παρουσιαζεται η χρήση του Μοντεσσοριανού υλικού των μαθηματικών.

«Η Φιλοσοφία του Προγράμματός μας

Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα προσχολικά χρόνια, από τη γέννηση μέχρι τα έξι, είναι η «χρυσή εποχή» του ανθρώπου. Είναι η εποχή κατά την οποία ο εγκέφαλος «καλωδιώνεται νευρωνικά», ήτοι τα νευρικά κύτταρα «συνδέονται» το ένα με το άλλο δημιουργώντας ένα δίκτυο, με αποτέλεσμα το μικρό παιδί να προικίζεται με εκπληκτικές ικανότητες μάθησης.

O στόχος, λοιπόν, της πρωτοποριακής αυτής Σχολής δεν είναι, απλά, η φύλαξη του παιδιού αλλά η ανάπτυξη του παραπάνω δυναμικού και η αξιοποίηση των «περιόδων ειδικής ευαισθησίας» ή, όπως αλλιώς λέγονται, των «παραθύρων ευκαιρίας» του εγκεφάλου.

Τα «παράθυρα ευκαιρίας» είναι χρονικές περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίων ο εγκέφαλος είναι βιολογικά προγραμματισμένος για την ανάδυση μιας ικανότητας. Είναι δηλαδή η εποχή κατά την οποία ο εγκέφαλος οργανώνει «νευρωνικά κυκλώματα» που εξυπηρετούν επί μέρους λειτουργίες, όπως π.χ. η λογική-μαθηματική σκέψη ή οι γλωσσικές ικανότητες.

Η εκάστοτε ειδική ευαισθησία κατευθύνει την ανάπτυξη του παιδιού για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα και έπειτα εξαφανίζεται. Αυτό που συμβαίνει δηλαδή στο παιδί είναι κάτι ανάλογο με το θαυμαστό φαινόμενο που παρατηρούμε π.χ. στα έντομα, που με τη βοήθεια ορισμένων φώτων και οσμών, βρίσκουν ό,τι τους χρειάζεται στις κατάλληλες στιγμές της ανάπτυξής τους.

Με άλλα λόγια, το παιδί έχει έντονη εσωτερική παρόρμηση να αναπτύξει μια επί μέρους ικανότητα και επιζητά με πάθος ανάλογα ερεθίσματα και εμπειρίες

Σήμερα γνωρίζουμε, από νευρολογικές μελέτες, μερικά από τα «παράθυρα ευκαιρίας», το πότε δηλαδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί τις νευρωνικές υποδομές για τις ικανότητες αυτές….»

Εκπαιδεύοντας τα παιδιά 6-12 ετών να λύνουν τις διαφορές τους

 (Το άρθρο αυτό έχει προκύψει από τις σημειώσεις που κράτησα κατά τη διάρκεια της αντίστοιχης ομιλίας της Patricia Oriti*, συμβούλου μοντεσσοριανής διαπαιδαγώγησης)

Τα παιδιά στις ηλικίες 6-12 ετών δείχνουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα κοινωνικής συμπεριφοράς. Ουσιαστικά δομούν το κοινωνικό τους εγώ. Είναι η καταλληλότερη περίοδος λοιπόν, για να μάθουν τρόπους συμπεριφοράς και να εκπαιδευτούν στο να επιλύουν τις διαφορές τους με αποδεκτά κοινωνικούς τρόπους, μα και με έναν τρόπο που θα αποπνέει σεβασμό στην ομήγυρη και που θα τους φανεί χρήσιμος σε όλη τους τη ζωή. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της συγκεκριμένης ηλικίας είναι το πολύ έντονο αίσθημα της δικαιοσύνης και το αμείωτο ενδιαφέρον για την επίλυση διαφορών. Ρόλος του ενήλικα είναι να λειτουργήσει ως πρότυπο στα παιδιά, ώστε να μπορούν να αναλάβουν μόνα τους τις υποθέσεις τους και να επιλύουν τις διαφορές τους. Επίσης πρέπει να δείξει από πριν τον τρόπο επίλυσης των συγκρούσεων και να τον ακολουθεί σε κάθε διένεξη. Τρόπος διευθέτησης διενέξεων. Σε μια σύγκρουση παιδιών όπου βρίζονται, δέρνονται… ακολουθούμε τα παρακάτω βήματα: Βήμα 1ο Λέει ο ενήλικας: «Αυτή η κατάσταση είναι πολύ φορτισμένη. Ας κάτσουμε να συζητήσουμε». Κάθονται και τους δίνεται η ευκαιρία να ηρεμήσουν. Βήμα 2ο. Συνεχίζει λέγοντας: • «Θα μεσολαβήσω και ορίστε η διαδικασία: Το κάθε άτομο της σύγκρουσης θα πει τα γεγονότα από την πλευρά του και θα μιλάει ένας κάθε φορά». Οι άλλοι προσπαθούν να καταλάβουν και μιλάνε μόνο όταν έρθει η σειρά τους. • «Δεν επαναλαμβάνουμε ό,τι έχει ήδη ειπωθεί. Χρησιμοποιούμε λέξεις και εκφράσεις που δείχνουν σεβασμό στην ομήγυρη». Ο ενήλικας δίνει οδηγίες σε κάθε έναν που μιλάει. • Καθένας που μιλάει λέει: «Αυτή είναι η άποψή μου. Έτσι είδα την κατάσταση». • Οι υπόλοιποι ομιλητές λένε: «Άκουσα την άποψή σου. Η δική μου άποψη είναι η ακόλουθη. Έτσι είδα την κατάσταση». Όλοι μπορούν να έχουν το ρόλο και του ομιλητή και του ακροατή. Βήμα 3ο. Συνεχίζουν εξετάζοντας τι θα ήθελαν να γίνει την επόμενη φορά. • Ξαναμιλάει ένας-ένας και αναφέρεται στο τί θα ήθελε να γίνει την επόμενη φορά, ξεκινώντας ως εξής: «Στο μέλλον θα ήθελα να γίνει…(το αυτό).» • Ο επόμενος ξεκινάει και αυτός ως εξής: «Άκουσα αυτό που θα ήθελες να γίνεται στο μέλλον. Εγώ στο μέλλον θα ήθελα να γίνεται…» Βήμα 4ο. Κατόπιν εξετάζουν τί θα μπορούσαν να κάνουν στο μέλλον, ώστε να είναι καλύτερη η κατάσταση. • Ξαναμιλάει ένας-ένας ξεκινώντας ως εξής: «Να τί θα μπορούσα να κάνω στο μέλλον.» • Ο επόμενος ξεκινάει και αυτός ως εξής: «Άκουσα αυτό που θα μπορούσες να κάνεις. Εγώ να τί θα μπορούσα να κάνω στο μέλλον». Βήμα 5ο. Τέλος ο διάλογος αυτός κλείνει από τον μεσολαβητή, διαβεβαιώνοντάς τους πως θα είναι κοντά τους, αν χρειαστούν τη βοήθειά του. Μερικές επισημάνσεις ακόμα: • Στόχος μας είναι να τους δώσουμε τα εργαλεία να λύνουν τις διαφορές τους χωρίς βία. • Δεν χρησιμοποιούμε σαρκασμό και ειρωνεία. • Δεν μειώνουμε και δεν προσβάλουμε τα παιδιά. • Αποφεύγουμε τις διαλέξεις και το κήρυγμα, καθώς τα παιδιά 6-12 ετών επειδή διψούν για νοητική ανεξαρτησία, θέλουν να βρουν μόνα τους τις λύσεις στα προβλήματά τους, και να τις υλοποιήσουν. Τις δικές μας λύσεις δεν τις ακούνε, δεν τα ενδιαφέρουν.

Μαρία Σιγαλού,

Αρχιτέκτων Μηχανικός Ε.Μ.Π. και ενθουσιασμένη με την μοντεσσοριανή φιλοσοφία.

 

*Η Πατρίσια Ορίτι είναι διεθνώς αναγνωρισμένη εκπαιδεύτρια γονέων, με πάνω από 40 χρόνια εμπειρίας στη Μοντεσσοριανή φιλοσοφία. Εργάστηκε σε Μοντεσσοριανά σχολεία για πάνω από είκοσι χρόνια, πριν αφιερωθεί στο τωρινό της έργο, όπου προσφέρει τις υπηρεσίες της σαν εκπαιδεύτρια οικογενειακής ζωής, μέσα στα Μοντεσσοριανά πλαίσια και σαν σύμβουλος σε Μοντεσσοριανά σχολεία, όπως και σε δημόσια σχολεία. Η Πατρίσια δίνει σεμινάρια, στις Η.Π.Α. και στην Ευρώπη, για γονείς, Μοντεσσοριανούς εκπαιδευτικούς αλλά και δασκάλους της κλασσικής εκπαίδευσης, όπως και σε εκπαιδευτικά προγράμματα δασκάλων. Εργάστηκε επίσης ως Ειδικός πάνω στην Ανθρώπινη Εξέλιξη με τους Ινδιάνους της φυλής Λακότα, στον Ινδιάνικο καταυλισμό Crow Creek Indian Reservation. Πιστεύει στο όραμα της Μαρία Μοντεσσόρι για παγκόσμια ειρήνη, ειρήνη που γίνεται εφικτή μέσα από την εκπαίδευση των νέων παιδιών να ζουν σε ειρηνική συνύπαρξη και αλληλεξάρτηση με σεβασμό, συμπόνια και υπευθυνότητα.

Η Τέχνη της Γονεϊκότητας: Aπό τη θεωρία στην πράξη

Μια σειρά σεμιναρίων

 που αφορούν και απευθύνονται σε όλους εκείνους

που ζουν και εργάζονται κοντά στο παιδί και τον έφηβο

με την Patricia Oriti 

Σάββατο 22 & Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

 

Μεταμορφώνοντας τον εαυτό μας, ενδυναμώνουμε τα παιδιά μας 

 

Τα παιδιά μας μπορούν μεγαλώνοντας να γίνουν συνειδητοί ενήλικες μόνο αν εμείς, ως γονείς, επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ανέβουμε σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας. Ως γονείς, όλοι μας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, ανάλογα με τις δυνατότητές μας. Η συζήτησή μας θα εστιαστεί στο πώς μετατρέψουμε σε ευκαιρίες τα εμπόδια που συναντάμε στο δρόμο της γονεϊκότητας, αναπτύσσοντας τα συναισθηματικά και πνευματικά μαθήματα που μας εμφανίζονται, ώστε να τα χρησιμοποιήσουμε για τη δική μας ανάπτυξη, κι αυτό με τη σειρά του να μας βοηθήσει να είμαστε καλύτεροι γονείς. 

 

Η συζήτηση θα συμπεριλαμβάνει:

 

 Μάθετε πώς να επικοινωνείτε

  • Πειθαρχία μέσα από τη σχέση
  • Δημιουργία μιας οικογενειακής ατμόσφαιρας όπου επικρατεί η ειλικρίνεια
  • Ορισμός των πιο ουσιαστικών στοιχείων για το χτίσιμο μια ευτυχισμένης, υγιούς ζωής – Θα εξετάσουμε πώς αυτά τα στοιχεία πρωτοεμφανίζονται στη βρεφική ηλικία και τρόπους που μπορούν να αναπτυχθούν στην παιδική και εφηβική ηλικία.

 

 Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011, 10.00-17.00 (13.00-14.00 διάλειμμα)

 

Ρίζες και Φτερά

Τα σημερινά παιδιά αντιμετωπίζουν σοβαρό άγχος – για τις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις, το φορτωμένο πρόγραμμα, τις υψηλές προσδοκίες επιτυχίας τους, τα μηνύματα που λαμβάνουν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την πίεση από συνομήλικους, την ένταση στο οικογενειακό περιβάλλον. Χωρίς υγιέστερες λύσεις, η αντίδρασή τους είναι να αντιμιλούν, να τα παρατάνε, ή να υιοθετούν επικίνδυνες συμπεριφορές.   

 Η συζήτησή μας θα συμπεριλαμβάνει τρόπους να βοηθήσουμε τα παιδιά μας: 

  • να παίρνουν σοφές αποφάσεις
  • να αναγνωρίζουν και να χτίζουν τις φυσικές τους δυνάμεις και χαρίσματανα διαχειρίζονται επιτυχώς το άγχος 
  • να αναπτύσσουν την ελπίδα και την αισιοδοξία
  • να αναπτύσσουν δεξιότητες για να κυκλοφορούν σε έναν περίπλοκο κόσμο
  • να αποφεύγουν επικίνδυνες συμπεριφορές
  • να φροντίζουν τα συναισθήματά τους και το σώμα τους

 Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011, 10.00-17.00 (13.00-14.00 διάλειμμα) 

* Αυτά τα θέματα θα αποτελέσουν τη βασική δομή της παρουσίασης. Όσο προχωράει η συζήτηση, η Patricia θα ανταποκριθεί στις ανάγκες και ανησυχίες των συμμετεχόντων.

Η Πατρίσια Ορίτι είναι διεθνώς αναγνωρισμένη εκπαιδεύτρια γονέων με πάνω από 40 χρόνια εμπειρίας στη Μοντεσσοριανή φιλοσοφία. Εργάστηκε σε Μοντεσσοριανά σχολεία για πάνω από είκοσι χρόνια πριν αφιερωθεί στο τωρινό της έργο, όπου προσφέρει τις υπηρεσίες της σαν εκπαιδεύτρια οικογενειακής ζωής μέσα στα Μοντεσσοριανά πλαίσια και σαν σύμβουλος σε Μοντεσσοριανά σχολεία, όπως και σε δημόσια σχολεία. Η Πατρίσια  δίνει σεμινάρια, στις Η.Π.Α. και στην Ευρώπη, για γονείς, Μοντεσσοριανούς εκπαιδευτικούς αλλά και δασκάλους της κλασσικής εκπαίδευσης, όπως και σε εκπαιδευτικά προγράμματα δασκάλων. Εργάστηκε επίσης ως Ειδικός πάνω στην Ανθρώπινη Εξέλιξη με τους Ινδιάνους της φυλής Λακότα, στον Ινδιάνικο καταυλισμό Crow Creek Indian Reservation. Πιστεύει στο όραμα της Μαρία Μοντεσσόρι για παγκόσμια ειρήνη, ειρήνη που γίνεται εφικτή μέσα από την εκπαίδευση των νέων παιδιών να ζουν σε ειρηνική συνύπαρξη και αλληλεξάρτηση με σεβασμό, συμπόνια και υπευθυνότητα.

Η Πατρίσια έχει Δίπλωμα Bachelors of Arts σε Ανθρωπιστικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο Marylhurst. Εκπαιδεύτηκε σαν Μοντεσσοριανή στο πρώτο επίπεδο (2.5 μέχρι 6+ ετών) στο Τορόντο, Οντάριο του Καναδά, σπουδάζοντας με την Renilde Montessori, Ab Joosten, Jean Miller, Audrey Sillick. Έχει βραβευθεί πολλές φορές μέσα στα χρόνια της δουλειάς της, για την εξαίρετη διδασκαλία της, όπως και για το έργο της με τους γονείς. Είναι συγγραφέας του βιβλίου “At Home with Montessori”.

Πότε: Σάββατο 22 & Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011, 10.00-17.00

Πού: Learning Steps, Αθ. Διάκου 81 & Ύδρας 5, Κηφισιά, τηλ. 210-6201107                                                        

Πληροφορίες/Εγγραφές: τηλ: 210-6859336, e-mail: maria.andreoulaki@gmail.com

* Επικοινωνήστε για την ειδική έκπτωση για προεγγραφή μέχρι 10/10/2011, και για ζευγάρια!

** Θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση από τα Αγγλικά

*** στο διάλειμμα (1-2 μ.μ.) θα μοιραστούμε ένα ελαφρύ γεύμα – ευπρόσδεκτες οι συνεισφορές όλων μας